Lokalizatory małych prądów doziemnych działają tam, gdzie sygnały są słabe i wszędzie występują zakłócenia. Zazwyczaj można je znaleźć zamontowane w rozdzielnicach, pomieszczeniach rozdzielczych lub szafkach zewnętrznych. Długoterminowa-niezawodność zależy od tego, jak konsekwentnie przeprowadzasz rutynowe kontrole. Z naszego doświadczenia wynika, że większość awarii w terenie nie jest spowodowana złymi komponentami wewnętrznymi. Zwykle jest to coś, co zostało zakłócone podczas innych prac-poluzowane złącze, przedostanie się wilgoci do obudowy, dryfowanie zasilania pomocniczego lub uderzenie w złącze czujnika.
Nie potrzebujesz skomplikowanej procedury inspekcji. Zacznij od panelu przedniego. Sprawna jednostka świeci stale diodą LED zasilania i nie wyświetla ciągłego alarmu. Jeśli wskaźnik pracy miga nieregularnie lub na wyświetlaczu pojawia się ostrzeżenie, które nie znika, nie resetuj go. Najpierw zapisz dokładny kod lub symbol. Zbyt szybkie resetowanie usuwa przydatne informacje diagnostyczne.
Sprawdzaj zaciski przewodów co najmniej raz w miesiącu. Lokalizatory te zależą od dokładnych wejść prądu i napięcia o składowej zerowej. Nawet lekko poluzowana śruba na zacisku przekładnika prądowego lub zużyta izolacja kabla sygnałowego może powodować przerywane odczyty imitujące rzeczywiste zwarcia doziemne. Dokręcić zaciski zalecanym momentem obrotowym, ale nie dokręcać ich zbyt mocno. Poszukaj nacięć w osłonach kabli, zwłaszcza tam, gdzie kable przechodzą przez krawędzie szafy lub dławiki. W przypadku jednostek zewnętrznych należy zwrócić szczególną uwagę na uszczelkę obudowy. Kondensacja wewnątrz może wytworzyć prąd upływowy na listwie zaciskowej i wywołać fałszywe alarmy.
Sprawdź także zasilanie pomocnicze. Wiele lokalizatorów akceptuje napięcie 24 V DC, 48 V DC lub 110/220 V AC, w zależności od modelu. Za pomocą multimetru sprawdź, czy napięcie wejściowe mieści się w zakresie wydrukowanym na tabliczce znamionowej. Spadek napięcia na współdzielonej szynie DC jest podstępną przyczyną ponownego uruchamiania i uszkodzonych dzienników zdarzeń. Jeśli urządzenie ma wspólne źródło zasilania z przekaźnikami lub sprzętem komunikacyjnym, zastanów się nad zapewnieniem mu dedykowanego obwodu lub przynajmniej filtrowanego zasilania.
Uziemienie ma większe znaczenie, niż można by się spodziewać. Zacisk uziemienia ochronnego wymaga krótkiego, dedykowanego przewodu z powrotem do listwy uziemiającej szafy. Nie łącz-ziemi łańcuchowo za pomocą innego sprzętu. Złe odniesienie do masy powoduje, że pomiar napięcia składowej zerowej-jest niestabilny, a lokalizator może odczytać tę niestabilność jako błąd wysokiej-rezystancji.
W przypadku urządzeń z pamięcią wymienną lub baterią-sprawdź stan baterii, jeśli menu go pokazuje. Słaby akumulator zapasowy może skasować zapisy usterek po przerwie w dostawie prądu. Wymień go zgodnie z harmonogramem podanym w instrukcji, nawet jeśli urządzenie nadal wydaje się działać.
Jeśli chodzi o kody usterek, podejdź do nich w logicznej kolejności. Większość lokalizatorów używa krótkich kodów: „CT” zwykle wskazuje na problem z pętlą przekładnika prądowego, „VT” lub „U” na problem z wejściem napięcia, a „COMM” lub „LINK” na błąd komunikacji z hostem. Dokładne znaczenia różnią się w zależności od oprogramowania sprzętowego, dlatego należy trzymać instrukcję blisko. Nie próbuj polegać na pamięci.
Kiedy pojawi się kod, należy najpierw ustalić, czy jest to usterka trwała, czy usterka przejściowa. Usterki twarde wskazują na awarię okablowania, czujnika lub modułu wewnętrznego i pozostają po wyłączeniu zasilania. Kody przejściowe to kody, które można usunąć po resecie, jeżeli jednak wkrótce potem powrócą, zaleca się dalszą diagnostykę.
Jednym z najczęstszych kodów jest odłączenie przekładnika prądowego lub błąd kanału prądu o-sekwencji zerowej. Oto prosta kontrola: wyłącz urządzenie, odłącz zaciski wejściowe przekładnika prądowego i zmierz rezystancję pętli wtórnej przekładnika prądowego od strony panelu. Porównaj ją z wartością oczekiwaną dla tego rdzenia. Jeśli pętla jest otwarta, sprawdź listwę zaciskową, zwarcie na przekładniku prądowym i przebieg kabla. Jeśli rezystancja jest naprawdę wysoka lub niestabilna, wymień okablowanie lub przerób końcówki. Po przywróceniu wszystkiego spójrz na odczyt-prądu składowej zerowej przy normalnym obciążeniu. Powinien znajdować się w pobliżu zera i wydawać jedynie niewielkie dźwięki.
Kody usterek wejścia napięciowego oznaczają, że należy sprawdzić napięcie punktu neutralnego lub napięcie szczątkowe otwartego-trójkąta, w zależności od konfiguracji systemu. Po odłączeniu-urządzenia od zasilania sprawdź, czy przewody sygnału napięcia są podłączone do właściwych zacisków i czy w ścieżce napięcia nie jest przepalony bezpiecznik. Jeżeli w systemie zastosowano zewnętrzny rezystor lub kondycjoner sygnału, należy sprawdzić jego moc wyjściową za pomocą przenośnego miernika. Awaria rezystora lub suche złącze lutowane w kondycjonerze może spowodować wygenerowanie kodu „nieprawidłowego kanału napięciowego”, nawet jeśli główne wyposażenie jest w porządku.
Jeśli wystąpią kody komunikacyjne, zwróć uwagę na konflikty adresów, różną szybkość transmisji, uszkodzone transceivery RS-485 itp. Pierwszą rzeczą jest sprawdzenie polaryzacji, zamienione linie A i B są nadal uważane za główny błąd instalacji. Zmierz napięcie jałowe pomiędzy liniami A i B. Zwykle powinno to być kilka woltów, ustalane wyłącznie przez sieć polaryzacji. Jeśli napięcie jest bliskie zeru, możliwe jest, że jedno lub więcej urządzeń pobiera prąd lub doszło do zwarcia-w linii. Odłącz lokalizatory od linii i sprawdź je osobno, używając USB-do-RS485, aby zobaczyć, gdzie leży błąd.
Obudowę należy otwierać dopiero po zdobyciu wszystkich niezbędnych narzędzi i upewnieniu się, że miejsce pracy jest suche i czyste. W przypadku konieczności zajrzenia do środka należy założyć antystatyczną opaskę na nadgarstek i nie dotykać płytki wejść analogowych. Kurz znajdujący się na płytce PCB może pochłaniać wodę, co może powodować powstawanie ścieżek wycieków. Zamiast czyścić płytę rozpuszczalnikami, można do czyszczenia użyć miękkiej szczotki lub suchego powietrza pod niskim ciśnieniem.
Po każdej naprawie lub zmianie okablowania należy przeprowadzić test funkcjonalny. Większość lokalizatorów ma menu-samokontroli, które wysyła sygnał wewnętrzny. Jeśli urządzenie obsługuje wtrysk wtórny, użyj przenośnego zestawu do testowania przekaźników, aby razem zastosować małą składową zerową prądu i napięcia. Upewnij się, że lokalizator wykryje symulowaną usterkę, zarejestruje zdarzenie i prawidłowo wykasuje po usunięciu sygnału.
Prowadź prosty dziennik konserwacji. Zanotuj datę, kod usterki, warunki pogodowe, ostatnie operacje przełączania i czynności, które wykonałeś, aby usunąć usterkę. Ta płyta to złoto, gdy podobne kody pojawiają się kilka miesięcy później. Pomaga określić, czy masz do czynienia ze starzejącym się kablem, sezonową wilgocią, czy też rzeczywistym problemem z urządzeniem.
Jeśli po podstawowych kontrolach kod błędu nie ustąpi, skontaktuj się z dostawcą, podając dokładny model, wersję oprogramowania sprzętowego, wyświetlany kod i zdjęcie okablowania. Jasne opisy przewyższają długie wyjaśnienia. Zdjęcie listwy zaciskowej i panelu przedniego zwykle pozwala zaoszczędzić kilka rund w tę i z powrotem--.
Regularna konserwacja niskoprądowego lokalizatora zwarć doziemnych nie wymaga skomplikowanych procedur. Chodzi o konsekwentne przeprowadzanie przeglądów, prawidłowe obchodzenie się z okablowaniem i uziemieniem oraz zachowanie cierpliwości podczas odczytywania kodów usterek. Większość problemów można rozwiązać na miejscu za pomocą multimetru i uważnej obserwacji. Sam lokalizator został zaprojektowany tak, aby działał latami, ale tylko wtedy, gdy instalacja wokół niego pozostanie czysta, szczelna i prawidłowo zasilana.
